« Πρώτα προσπαθούν να σε αγνοήσουν, μετά να σε γελοιοποιήσουν, μετά να σε πολεμήσουν και μετά τους νικάς » (Γκάντι)
« Μας έχουν καταλογίσει τα πάντα, εκτός από αυτό που πραγματικά είμαστε και φοβούνται » (Ντεμπόρ)
English
English

Francais

Italiano

Espanol

Portuguese

Deutsch

Polska

Russian

   
Καλώς ήλθατε,
στον επίσημο δικτυακό τόπο
του Υπάτου Συμβουλίου των
Ελλήνων Εθνικών
Αρχική σελίδα
Σχετικά με το ΥΣΕΕ
Συχνές Ερωτήσεις
Δελτία Τύπου
Μ.Μ.Ε.
Γίνετε Μέλη
Κείμενα - αρχεία
Ιστορίες Αγάπης
Επικοινωνία
Εκδηλώσεις
Βασικά Ελληνικά τυπικά προς χρήση των Ελλήνων Εθνικών
Ονοματοδοσία
Γάμος
Κήδευση
Τα παραπάνω αποτελούν ένα βασικό σχεδίασμα τυπικών και μπορούν να προσαρμοστούν ή διαμορφωθούν ελεύθερα από τον καθένα Εθνικό θρησκευτή σύμφωνα με τις ιδιαίτερες περιστάσεις που τον αφορούν.




Προτεινόμενοι δικτυακοί τόποι
«Εκατηβόλος»
Περιοδικό Διιπετές
Βλάσης Ρασσιάς
Ελλήνων Τόποι
Δελφύς - ΥΣΕΕ
ΥΣΕΕ Αμερικής
Ένωση Σαμίων Εθνικών
Μυθολογικό Εργαστήρι για παιδιά
 

Αναζήτηση στις σελίδες του ysee.gr
Powered by FreeFind
το ysee.gr έχει βελτιστοποιηθεί για τον Mozila FireFox



Η ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΣΤHN ΕΛΛΗΝΟΠΟΛΗ (ΚΑΡΡΕΣ)

Please scroll down for the original english version

του Γιάννου Ευπραξιάδη (Φεβρουάριος 2017)

Είναι σήμερα ευρέως αποδεκτό πως υπήρχε υψηλού επιπέδου σχολή Ελληνικής Φιλοσοφίας στις Κάρρες (Ελληνόπολη, Χαρράν), ως αποτέλεσμα της επιλογής αυτής της πόλης ως τελευταίου προορισμού από τουλάχιστον έναν εκ των εξορισθέντων το 529 από τον Ιουστινιανό επτά νεοπλατωνικών φιλοσόφων, του Σιμπλίκιου. Αυτοί οι μετανάστες φιλόσοφοι είχαν πρώτα περάσει μερικά χρόνια υπό την προστασία του Σασσανίδη βασιλέα Χοσρόη, τον οποίον αποκαλούσαν με εκτίμηση, "φιλόσοφο βασιλέα του Πλάτωνα". Ως όρος μιας συνθήκης ειρήνης μεταξύ του Ιουστινιανού και του Χοσρόη, επετράπη στους Έλληνες φιλοσόφους η επιστροφή στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Η άποψη πως πιθανώς επέστρεψαν στην Αθήνα φαίνεται πλέον αβάσιμη. Σήμερα πιστεύεται πως εγκαταστάθηκαν στις Κάρρες, μια πόλη στα σύνορα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας με την Αυτοκρατορία των Σασσανιδών, απ' όπου είχαν την ευχέρεια ν' αποδράσουν και να αναζητήσουν άσυλο ξανά, σε περίπτωση που ενέκυπτε η ανάγκη για κάτι τέτοιο. Οι Κάρρες είχαν παραμείνει μια Εθνική πόλη: ο Ελληνισμός επεβίωνε παράλληλα με την αυτόχθονα μεσοποταμιακή λατρεία, και υπήρχαν επίσης και κάποιοι μανιχαίοι/ζωροαστριστές. Ήταν το ιδανικό μέρος για να ιδρυθεί μια Πλατωνική σχολή. Υπό μίαν έννοια, ήταν σχολή ολόκληρης της Ελληνικής Φιλοσοφίας κι Επιστήμης, αφού αυτοί ήσαν οι τελευταίοι εναπομείναντες διαχειριστές του συνόλου της αρχαίας γνώσης, οι πιο πεπαιδευμένοι άνθρωποι που ζούσαν εκείνη την εποχή..

Η σχολή θα πρέπει να παρέμεινε ανοιχτή μετά το θάνατο των ιδρυτών της καθώς και την ισλαμική κατάκτηση έναν αιώνα μετά. Οι Κάρρες είχαν γίνει πράγματι ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον μέρος. Ο πληθυσμός τους δεν εδιώχθη για τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Σύμφωνα με τον Αμπού Γιουσούφ Αμπσάα αλ-Κάντι, ο Χαλίφης της Βαγδάτης αλ-Μαμούν ρώτησε το 830 τους Καρραίους σε ποια από τις προστατευόμενες θρησκείες ανήκουν. Εφόσον δεν ήσαν ούτε μουσουλμάνοι, ούτε χριστιανοί, ούτε ιουδαίοι, ούτε ζωροαστριστές, ο Χαλίφης τους είπε πως ήσαν άπιστοι και πως όφειλαν να αποδεχθούν το Ισλάμ, ή μια από τις άλλες αναγνωρισμένες από το Κοράνιο θρησκείες μέχρι την επιστροφή του από την εκστρατεία του ενάντια στους Βυζαντινούς, ειδάλλως θα τους σκότωνε. Οι Καρραίοι ζήτησαν την συμβολή ενος νομικού, ο οποίος πρότεινε πως θα έβρισκαν την απάντηση που αναζητούσαν στο εδάφιο 59 του 2ου κεφαλαίου του Κορανίου, όπου ανακηρύσσεται πως οι Σαβαίοι είναι ανεκτοί από τους μουσουλμάνους. Δεν ήταν γνωστό τι εννοούσε το ιερό κείμενο με τον όρο "Σαβαίοι", οπότε υιοθέτησαν αυτήν την ονομασία.

Δύο από τους επιφανέστερους μαθηματικούς και αστρονόμους του Αραβικού κόσμου ήσαν Σαβαίοι από τη Χαρράν. Ο Θαβίτ ιμπν Κούρρα και ο αλ-Μπατάνι γεννήθηκαν στη Χαρράν το 826 και γύρω στο 858 αντίστοιχα. Η γνώση του Θαβίτ περί Νεοπλατωνισμού και Ελληνικής Επιστήμης ήταν τόσο ενδελεχής, που μπορεί να εξηγηθεί μόνο αν είχε ανατραφεί με αυτήν. Η ευχέρειά του στην ελληνική γλώσσα ήταν τέτοια, που του επέτρεψε να αναθεωρήσει τις μεταφράσεις του Χουναΐν ιμπν Ισάκ, ο οποίος ήταν γνωστός ως "ο Σεΐχης πάντων των μεταφραστών". Αραβες ιστορικοί όπως ο αλ-Μασουντί γνώριζαν περισσότερα για το Σιμπλίκιο από τους Βυζαντινούς. Ο αλ-Ναντίμ και ο αλ-Κιφτί αναφέρουν τον Σιμπλίκιο ως διάσημο μαθηματικό, μια ιδιότητά του η οποία είτε ήταν άγνωστη στους Βυζαντινούς, ή την είχαν ξεχάσει. Ο αλ-Κιφτί μάλιστα αναφέρει το Σιμπλίκιο ως συγγραφέα Σχολίων στα «Στοιχεία» του Ευκλείδη. Αυτό το χαμένο έργο του Σιμπλίκιου δεν ήταν γνωστό στους Βυζαντινούς. Εκτενή αποσπάσματά του επιβιώνουν σε αραβική μετάφραση που χρησιμοποίησε ο Πέρσης μαθηματικός αλ-Ναϋρίζι για να συγγράψει τα δικά του Σχόλια στα «Στοιχεία», περί το 900. Αυτή είναι μια περίπτωση όπου οι Αραβες έχουν πρόσβαση σε ελληνικά μαθηματικά έργα, των οποίων την ύπαρξη οι Βυζαντινοί αγνοούν.

Οι Βυζαντινοί δε γνώριζαν πως υπήρχαν τα Σχόλια του Σιμπλίκιου στα «Στοιχεία» του Ευκλείδη, αλλά και ελάχιστοι εξ αυτών είχαν μελετήσει τα ίδια τα «Στοιχεία», συγκεκριμένα ο Λέων ο Μαθηματικός, γνωστός και ως Λέων ο Έλλην, και ο ανώνυμος και αινιγματικός διδάσκαλός του, στη νήσο Ανδρο.

Σε μια μάχη ανάμεσα στους Βυζαντινούς και τους Άραβες, αιχμαλωτίσθηκε ένας μαθητής του Λέοντα. Οι Αραβες λόγιοι εντυπωσιάσθησαν από τη μαθηματική και την αστρονομική του γνώση, αλλά εκείνος τους εξήγησε πως ο δάσκαλός του, ο Λέων ο Μαθηματικός, ήταν κατά πολύ ευφυέστερος. Ο Χαλίφης ενθουσιάστηκε τόσο, που έστειλε ένα γράμμα στο Λέοντα, υποσχόμενός του μιαν άνετη ζωή, εάν μετακόμιζε στην Βαγδάτη, για να ενταχθεί στην ομάδα των εμβριθών του λογίων. Ο Λέων αρνήθηκε την πρόταση, αλλά έστειλε κάποιες απαντήσεις σε τεχνικά ερωτήματα μαθηματικών και αστρονομίας, με τα οποία είχαν κάποιες δυσκολίες.

Ενώ τον 9ο αιώνα το κέντρο της αραβικής παιδείας μεταφερόταν από την Χαρράν στην Βαγδάτη, και διεξήγετο μια επανάσταση στην φιλοσοφία, τα μαθηματικά, την ιατρική, την αστρονομία κτλ, με μεταφράσεις, συλλογές και μελέτη ελληνικών, περσικών, ακόμα και κινεζικών έργων, το ελληνίζειν ήταν επικίνδυνη δουλειά στο Βυζάντιο του 9ου αιώνα (ακόμα και αν γινόταν από τη σχετική ασφάλεια των ιερατικών θέσεων). Ενώ στον Λέοντα τον Μαθηματικό επετράπη να αποκαλεί τον εαυτό του "Λέων ο Έλλην" λόγω της διασημότητάς του, οι κρατούσες δυνάμεις ήσαν καχύποπτες απέναντι στην αφοσίωσή του στην αρχαία γνώση.

Ένας από τους μαθητές του ονόματι Κωνσταντίνος, τον κατηγόρησε ανοικτά πως ήταν "ειδωλολάτρης" σε ένα διασωθέν ελεγειακό ποίημα, και παρά την σε εφάμιλλη ποιητική μορφή απαραίτητη απολογία του Λέοντα, πως δεν ήταν λάτρης του Διός, ο Κωνσταντίνος είχε μάλλον παρατηρήσει σωστά. Μερικές δεκαετίες αργότερα, ένας πλατωνιστής μαθητής του Λέοντα του Μαθηματικού, ο Λέων Χοιροσφάκτης, κατηγορήθηκε με παρόμοιο τρόπο.

Σε προχωρημένη ηλικία, εστάλη ως πρόξενος στη Βαγδάτη το 905, μια θέση η οποία θα πρέπει να του έδωσε την ευκαιρία να έλθει σε επαφή με την αραβική αναγέννηση που συνέβαινε εκεί, μια ευκαιρία την οποίαν ο δάσκαλός του είχε αρνηθεί. Όταν επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, πρέπει να παραπονέθηκε πως οι Άραβες προόδευαν με πολύ γρήγορους ρυθμούς λόγω της μελέτης της Ελληνικής Φιλοσοφίας κι Επιστήμης, ενώ οι Βυζαντινοί άφηναν τα χειρόγραφά τους να συλλέγουν σκόνη. Ο Καισαρείας Αρέθας, πιθανώς εμπνευσμένος από την ανεπτυγμένη δουλειά των Αράβων, παρήγγειλε εν τέλει να αντιγραφούν τα «Στοιχεία», έτσι ώστε να διασωθεί και να κατανοηθεί το θέμα. Επίσης παρήγγειλε πολλά άλλα ελληνικά έργα, ανάμεσα στα οποία και του Πλάτωνος. Έχει ενδιαφέρον πως καταδικάζει το Λέοντα Χοιροσφάκτη με την κατηγορία του Ελληνισμού, μια κατηγορία διόλου αστήρικτη με βάση το ποιος ήταν ο δάσκαλός του και τι είδους φίλους μπορεί να έκανε στη Βαγδάτη.

Μαζί με τον Αρέθα, και ο Κωνσταντίνος ο Ρόδιος κατηγόρησε κι αυτός για Ελληνισμό το Χοιροσφάκτη, επινοώντας για να τον χαρακτηρίσει ευφάνταστα επίθετα:
"ψευδομυθοσαθροπλασματοπλόκος",
"ελληνοθρησκοχριστοβλασφημοτρόπος" και
"ολεθροβιβλοφαλσογραμματοφθόρος".

Τέτοιες κατηγορίες, προερχόμενες από ανθρώπους οι οποίοι και οι ίδιοι ήσαν αφοσιωμένοι στην υψηλή παιδεία και στη μελέτη της αρχαίας γνώσης, κατά τη γνώμη μου αποδεικνύουν μία από τις τρεις ακόλουθες πιθανότητες: είτε οι κατήγοροι ένοιωθαν άβολα κρυμμένοι στις δικές τους Εθνικές «ντουλάπες», ή εφοβούντο μήπως κατηγορηθούν οι ίδιοι πως ήσαν υπερμέτρως αφοσιωμένοι στην Ελληνική Παιδεία (ανησυχώντας πως θα βρίσκονταν σε δύσκολη θέση εάν δεν παρουσιάζονταν δημόσια ενώπιον των ομοίων τους να μισούν τα "ελληνικά ληρήματα"), ή απλώς ζήλευαν τον Λέοντα Χοιροσφάκτη και ένοιωθαν ανεπαρκείς σε σύγκριση με την εμβρίθειά του και την αρετή του ως πολιτικού άνδρα. Όποιος και να ήταν ο λόγος για την κατηγορία (ή αποκάλυψη) του Χοιροσφάκτη, αυτός εξορίστηκε για πέντε χρόνια πριν αθωωθεί από τον επόμενο αυτοκράτορα.

Η διαφορά της στάσης των Αράβων από τη στάση του βυζαντινού κατεστημένου σε σχέση με την ανώτερη παιδεία και τους πλατωνιστές λόγιους τον 9ο αιώνα ήταν τεράστια. Οι Βυζαντινοί είχαν λίγους λαμπρούς άνδρες οι οποίοι "κρύβονταν στη ντουλάπα" και επικοινωνούσαν μεταξύ τους, χρησιμοποιώντας την απόκρυψη και διακριτικές υπόνοιες, ενώ οι Άραβες αγκάλιαζαν την Ελληνική γνώση ωσάν να ήταν δική τους παράδοση, που, κατά τρόπο μερικό αλλά καθόλου αμελητέο, ήταν.

(Μετάφραση από τα αγγλικά: "Flavius Claudius Iulianus")

THE NEOPLATONIC SCHOOL OF HELLENOPOLIS (CARRHAE, HARRAN), by Jean Efpraxiadis (February 2017)

It is now largely agreed that there was a high quality school of Greek philosophy in Harran (Grk. Ελληνόπολις, Κάρραι) as a result of that city being the final destination of at least one among the seven neoplatonic philosophers exiled by Justinian in 529, namely Simplicius. These refugee philosophers had first spent a few years with Sassanid king Khosrow whom they affectionately called "Plato's philosopher king". Pursuant to terms of a peace treaty negotiated between Justinian and Khosrow, the Greek philosophers were allowed to return to the Roman Empire.

The view that they might have returned back to Athens now appears implausible. It is now believed that they settled in Harran, a city on the Byzantine side of the border with the Sassanid Empire, where they could easily escape and find refuge again, if it became necessary. Harran had remained a Pagan city: Hellenism was practiced side-by-side with the indigenous Mesopotamian religion and there were also some Manichaeists/Zoroastrians. It was an ideal place to found a school of Platonism. In a way, it was a school of all Greek philosophy and science, since they were the last remaining curators of all ancient knowledge, the most erudite people then alive.

The school must have outlasted the lives of its founders as well as the Islamic conquest one century later. Harran had become a rather unique place indeed. Its population was not religiously persecuted. According to Abu Yusuf Absha al-Qadi, Caliph al-Ma'mun of Baghdad in 830 CE questioned some Harranians about what protected religion they belonged to. As they were neither Muslim, Christian, Jewish or Magian, the caliph told them they were non-believers. He said they would have to become Muslims, or adherents of one of the other religions recognized by the Qur'an by the time he returned from his campaign against the Byzantines or he would kill them. The Harranians consulted with a lawyer, who suggested that they find their answer in the Qur'an II.59, which said that Sabians were tolerated. It was unknown what the sacred text intended by "Sabian" and so they took the name.

Two of the most illustrious mathematicians and astronomers of the Arab world were Sabians from Harran. Thabit ibn Qurra and al-Battani were born in Harran in 826 CE and c.858 CE respectively. Thabit had such an extensive knowledge of Neoplatonism and Greek science that can only be explained if he had grown up in it. He was so proficient in Greek as to be able to revise the translations of Hunayn ibn Ishaq, known as the "Sheik of all translators". Arab historians such as Al-Mas'udi knew more about Simplicius' biography and career than the Byzantines. Al-Nadim and al-Qifti list Simplicius as a famous mathematician, a fact that the Byzantines seemed to not know or to not remember about him. Al-Qifti actually mentions Simplicius as the author of a commentary on Euclid's Elements. This lost work of Simplicius was not known to the Byzantines. Extensive fragments of it survive in an Arabic translation used by Persian mathematician Al-Nayrizi to write his own commentary on the Elements at around 900 CE. This is a case where the Arabs had access to Greek mathematical works that the Byzantines didn't even know existed.

The Byzantines did not know of Simplicius' commentary on the Elements of Euclid but a very few of them had studied the Elements themselves, in particular Leo the Mathematician, also known as Leo the Philosopher or Leo the Hellene and his anonymous and enigmatic teacher in the island of Andros.

In a battle between the Byzantines and the Arabs a student of Leo was taken prisoner. Arab scholars were impressed with his knowledge of mathematics and astronomy but he explained that his teacher, Leo the Mathematician, was a lot brighter than himself. The Caliph was so impressed that he sent a letter to Leo promising him a comfortable life should he move to Baghdad and join his team of learned scholars. Leo refused the offer but he did send them answers to some technical questions in mathematics and astronomy that they had trouble with.

While in the 9th century the centre of Arabic scholarship was moving from Harran to Baghdad and a revolution in philosophy, mathematics, medicine, astronomy etc was in progress with Greek, Persian and even Chinese texts being translated, collected and studied, being a Hellenizing secularist in 9th century Byzantium was a dangerous occupation (even under the cover of being a clergyman). While Leo the Mathematician was allowed to call himself "Leo the Hellene" because of his celebrity status, the powers that be were suspicious of his devotion to ancient learning.

One of his students named Constantine accused him of being a pagan outright in a preserved elegiac poem and despite Leo's necessary apology in equally poetic form to the effect that he was not a worshipper of Zeus, Constantine had probably seen right. A few decades later, a Platonist disciple of Leo the Mathematician named Leo Choirosphaktes got in similar trouble.

Late in his career, he was sent as ambassador to Baghdad in 905 CE, a position which would have given him the opportunity to enter into contact with the Arabic renaissance that was happening there, an opportunity which his teacher had turned down. Upon his return in Constantinople he must have complained that the Arabs were progressing by leaps and bounds due to their study of Greek philosophy and science while the Byzantines were letting their manuscripts collect dust. Arethas of Caesarea, perhaps inspired by the advanced work of the Arabs, finally orders a copy of the Elements be made so as to preserve and understand the subject matter. He also orders copies of plenty of other ancient works including the works of Plato. Interestingly, he condemns Leo Choirosphaktes accusing him of Hellenism, not an unreasonable accusation seeing who his teacher had been and what kind of friends he may have made in Baghdad.

Joining Arethas in accusing Choirosphaktes of being a Hellene was Constantine the Rhodian who came up with fanciful epithets for Choirosphaktes:
"ψευδομυθοσαθροπλασματοπλόκος",
"ελληνοθρησκοχριστοβλασφημοτρόπος" and
"ολεθροβιβλοφαλσογραμματοφθόρος".

Coming from people who were devoted to higher learning and study of ancient knowledge themselves, in my opinion such accusations show one of three things: Either the accusers felt uncomfortable in their own Pagan closets, or they were afraid of being accused themselves of too much devotion to ancient learning (feeling that they could get in trouble, unless they were publicly seen by their peers as hating the "delirium of the Hellenes") or they were just jealous of Leo Choirosphaktes and felt inadequate in comparison to his erudition and virtue as a statesman. Whatever the reason may have been for accusing (or outing) Choirosphaktes, he was exiled for five years before he was pardoned by the next emperor.br>
The difference between attitudes of Arabs and attitudes of the Byzantine establishment towards advanced learning and Platonist scholars in the 9th century was stark. The Byzantines had a few brilliant people hiding in the closet communicating among themselves using dissimulation and read-between-the-lines hints while the Arabs were embracing Greek knowledge as if it were part of their own heritage, which, in a partial but non insignificant sense it was.






«Είμαστε οι Ινδιάνοι της Ελλάδος»


 



Δελτίο Τύπου 185 / 13. 5. 2006

Με ημερομηνία 7 Μαϊου 2006 απεστάλη Υπόμνημα του Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών (ΥΣΕΕ) αναφορικά με την ανάγκη για:

  1. ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΝΟΜΙΚΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ
  2. ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΥΤΗΣ ΩΣ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ «ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ»
  3. ΘΕΣΜΙΚΗ ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΟΝΟΜΙΑΣ, ΙΣΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΙΣΗΓΟΡΙΑΣ ΤΗΣ

στους κ.κ. Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, Πρωθυπουργό της Ελλάδος, Υπουργό Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και Υπουργό Πολιτισμού,

με κοινοποίηση σε 16 ακόμα σχετιζόμενους με το ζήτημα φορείς (διεθνείς Οργανισμούς, Ελληνικά πολιτικά Κόμματα, Μη κυβερνητικές Οργανώσεις, κ.ά.).

Το κείμενο του Υπομνήματος βρίσκεται εδώ



  Αναφορά στο υπόμνημα του ΥΣΕΕ προς την κυβέρνηση σχετικά με τα δικαιώματα των Ελλήνων Εθνικών από την εφημερίδα ΕΘΝΟΣ του Σάββατου 13.5.2006

[ δείτε την σελίδα ]



Το 7ο Παγκόσμιο Συνέδριο Εθνικών Θρησκειών
, που είχε θέμα «Οι Υψηλές Αξίες των Προχριστιανικών Παραδόσεων και Θρησκειών», πέρασε πια στην Ιστορία, όχι τόσο ως το μεγαλύτερο έως τώρα πολιτιστικό γεγονός στην Ελλάδα σε ό,τι αφορά τον σεβασμό στις προχριστιανικές παραδόσεις των λαών της γής , αλλά, κυρίως, ως ένα πέρα για πέρα επιτυχημένο διεθνές συνέδριο ...
[ περισσότερα ]

 © Πνευματικά δικαιώματα Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών
Τα περιεχόμενα καθώς και οι υπηρεσίας του δικτυακού τόπου ysee.gr διατίθενται στους επισκέπτες του για προσωπική χρήση και ενημέρωση και δεν επιτρέπεται η χρήση αυτών για εμπορικούς σκοπούς με οποιοδήποτε άλλο μέσο, ηλεκτρονικό ή μη, χωρίς την έγγραφη άδεια του Υ.Σ.Ε.Ε. Επιτρέπεται η χρήση αυτών σε άλλους δικτυακούς τόπους εφόσον υπάρχει αναφορά και σύνδεση με το ysee.gr. Δεν επιτρέπεται η χρησιμοποίηση των περιεχομένων του δικτυακού τόπου ysee.gr για υβριστικούς ή δυσφημιστικούς σκοπούς. Το Υ.Σ.Ε.Ε. δεν φέρει ευθύνη για το περιεχόμενο άλλων ιστοσελίδων στις οποίες μπορεί να οδηγούν συνδέσεις από το ysee.gr καθώς και για το περιεχόμενο των κειμένων που αναρτώνται στην Αγορά από τους χρήστες.