Την Κυριακή 1 Μαρτίου, η Ελληνική Εθνική Θρησκεία τέλεσε Ιεροπραξία για τα Ανθεστήρια και τίμησε με μεγαλοπρέπεια και ευσέβεια τους θεούς και κυρίως τον αναβλαστικό θεό Διόνυσο καθώς και τα προγονικά πνεύματα.
Τα Ανθεστήρια εορτάστηκαν και σε άλλες κοινότητες εθνικών στην Ελλάδα και στην Κύπρο.
«Ένα μήνα μετά τα Θεογάμια, που συντελείται η ένωση και ενέργεια των δημιουργών θεών, γιορτάζουμε τα Ανθεστήρια, την Επιφάνεια του θεού Διονύσου, την αιώνια κυκλικά αναγεννώμενη ζωή. Τα Ανθεστήρια είναι γιορτή της ανάκλησης των προγονικών ψυχών και της άνθησης των λουλουδιών. Μία γιορτή του μεγάλου αναγεννητικού κύκλου του ανθρώπου και της φύσης στην οποία «επικρατεί το διπλό συναίσθημα, αφενός της επικοινωνίας μετά των χθονίων δυνάμεων και αφετέρου της ανανεώσεως, στο πρόσωπο του Διονύσου».
Η γιορτή των Ανθεστηρίων, που κατά τον Θουκυδίδη ήταν τα αρχαιότερα Διονύσια, γιορταζόταν την 11η, 12η και 13η ημέρα του Ανθεστηριώνος και η παράδοση θέτει την αρχή τους στον Αμφικτύονα, γιο του Δευκαλίωνος και της Πύρρας. Σε ανάμνηση δε του κατακλυσμού τελούνταν στο τέλος της τρίτης ημέρας τα Υδροφόρια.
Η κάθε μία από τις ημέρες της γιορτής έχει την δική της ονομασία, καθώς και την δική της ιδιαίτερη σημασία. Η γιορτή, αποτελούμενη από τρία μέρη, αντανακλά διαφορετικές πλευρές του θεού Διονύσου και μας βοηθά να κατανοήσουμε την σύνθετη φύση του. Η ουσία του Διονύσου είναι τόσο η δύναμη της ανανέωσης της φύσης την άνοιξη όσο και η εμψύχωση και τροφοδοσία του Κάτω Κόσμου. Είναι αυτός που άρχει στις ψυχές των νεκρών μέσα από την δύναμη των οποίων αναζωογονείται η φύση. Η γιορτή των Ανθεστηρίων, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες του διονυσιακού κύκλου της αρχαιότητας, χαρακτηρίζεται από το διττό περιεχόμενο μέσα στο οποίο φαίνεται ξεκάθαρα και η ολύμπια όψη του θεού αλλά και η χθόνια πλευρά του. «Eἷς Ζεὺς, εἷς Ἅιδης, εἷς Ἥλιος, εἷς Διόνυσος. ... εἷς θεὸς ἐν πάντεσσι» αναφέρεται σε ένα από τα σωζόμενα ορφικά αποσπάσματα.
[...]
Στο ανθρώπινο επίπεδο καλλιεργούνται οι αρετές της Ευσέβειας και της Χρηστότητας, που είναι άμεσα συνυφασμένες με τον κυρίαρχο θεό του μήνα, τον Ποσειδώνα. Ο άνθρωπος χρειάζεται να πορεύεται στον βίο του έχοντας σεβασμό απέναντι στους θεούς, τους προγόνους, τον οίκο του, καθώς και τους θεσμούς της κοινότητας, από αίσθηση καθήκοντος και αφοσίωσης. Προκειμένου επίσης να καταστεί χρηστός, χρειάζεται να εστιάζει σε πράξεις ωφέλιμες και αλληλέγγυες προς το κοινωνικό σύνολο και να αποστρέφεται συνειδητά κάθε μορφής φαύλη και ύπουλη συμπεριφορά.»
Απόσπασμα από το βιβλίο «Ελληνική Θεολογία. Ο λατρευτικός κύκλος της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας». Συγγραφείς: Ελένη Πετρή - Ελένη Ξάνθη. Εκδόσεις Μήτις
Ευχόμαστε σε όλους τους Έλληνες Εθνικούς, Υγεία, Ευδαιμονία και πνευματική ανάταση.
Εορτασμός Ανθεστηρίων στην Θεσσαλονίκη
